39 DEPREMİ(HAREKET) ve TİYERİ KÖYÜMÜZ

 

Gerek kasabamız,gerek Almus merkez,gerekse de barajın kuzey sahil şeridinde bulunan tüm köylerin miladı diyebileceğimiz 27 Aralık 1939 günü sabaha karşı olan Erzincan Depremi,depremin acısını yaşayan tüm beldeler gibi kasabamızda da derin yaralar açmış,manevi etkisini bu gün bile hissettirecek kadar çok can kaybına mal olmuştur.Öyle  ki kasabamızda bazı sohbetlerde eski bir olay anlatılırken bile hareketten(depremden)önce yada sonra tabirleri hala kullanılmaktadır.Bu büyük depremde hala faaliyette olan kasabamız merkez camiinin ve birkaç ev dışında köydeki binaların tamamı yıkılmış,çoğunluğu çocuk 100’e yakın  insanımız Hakkın Rahmetine kavuşmuştur.yaptığım araştırmalarda depremde ölen kişilerin 85 tanesinin isim ve kimlik bilgilerine ulaşabildim.ancak depremin olduğu tarihte 0-3 yaş arası  vefat eden çocukların bazıları nüfusa kaydedilmediğinden depremde kaybettiğimiz bazı çocukların isimlerini tespit edemedim.

Depremzede köylü halkı sağlam kalan bir kaç tane bina ve merkez camiinde haftalarca bir arada yaşamışlar ve bu zorlu ve acılı günlerini birbirleriyle dayanışma içerisinde atlatmasını bilmişlerdir.Enkaz altında bulunan  çamur ve toprağa karışan az buçuk erzaklar uzun uğraşlardan sonra çıkarılıp aynı sofrada ve herkes eşit bir şekilde bu yemekleri yiyerek  halkımız çok güzel bir dayanışma örneği vermişlerdir.

     Bu depremin ardından  depremle ilgili yakılan ağıtlar yıllar yılı söylenir olmuştur.

    1996 yılında tahsil için bulunduğum Osmaniye de tesadüfen tanıştığım ve o tarihlerde Almusta askerlik yaptığını söyleyen bir yaşlı bir amcadan memleketimden yüzlerce km uzaklıkta ta Çukurova da memleketimle ilgili bu ağıtı duyduğumda adeta şok oldum. Yaşlı adam ağıtı söylerken göz pınarlarından  yaşlar akıyordu.Çukurovalı yiğit bir asker memleketimizdeki depremi dedelerimizle birlikte yaşamış,onların acılarına yakinen şahit olmuş ve olayın etkisinden hala kurtulamamıştı. Adeta bizden biriydi.Ağıtı söylerken bedenim Osmaniyedey di ancak ruhum o anda Almus taydı.Sanki o deprem anını yaşıyordum.Enkaz altında kalan canları görür gibi,minicik yavruların,garip kalmış öksüzlerin feryatları,bacısını,gardaşını,yarenini,yoldaşını kaybeden insanların haykırışlarını duyar gibi olmuştum.Ağıt bitince adeta kabustan uyanmış gibiydim.Çukurovalı ihtiyar delikanlı gözyaşlarını sildi.Tabakasını çıkardı.İki tane sigara sardı..Birini bana verdi.Karşılıklı tüttürmeye başladık.Ağıtın ağırlığından önümüzdeki çayları bile içmeyi unutmuştuk.Çaylar buz kesmişti adeta. İşte oğul dedi sizin memleketiniz bu çileleri çekti.Bende bu çilelere, bizzat yaşayarak şahit oldum dedi. Hemen bir kağıt kalem alıp Yaşlı amcamın söylediği ağıtı kaleme aldım. İşte yazarının kim olduğu bilmediğim, memleketimden yüzlerce km uzaklıkta dinlediğim 39 depreminin ağıtı:

 

 ‘Erzincan duman oldu,

  Halimiz yaman oldu.

  Erzincanın dağları,

  Vereb oldu,viran kaldı.

  Gül gibi yavrular sarardı soldu.

  Ne olduysa bize mevladan oldu.

 

  Sivasa geliyor kalan sağlar,

 Analar,bacılar karalar bağlar.

 Her köşede öksüz yetim ağlar,

 Gül yavrular sarardı soldu,

 Ne olduysa bize mevladan oldu.

 

Şikayetim var,kime ne deyim?

Ana,bacı,gardaş ölüsünü dereyim.

Yalanım varsa naaşları öpeyim,

Gül gibi yavrular sarardı soldu,

Ne olduysa bize mevladan oldu.

 

Zelzele oldukça minare düşüyor,

Top gibi gülleler yerleri eşiyor.

Kaleyse,Koyulhisar,Viranşehir,

Hepsi birden bire yere vuruldu,

Gül gibi yavrular sarardı soldu,

Ne olduysa bize mevladan oldu.

 

Suşehrini sorarsan dağların eteğinde,

Söğütün arısı kaldı peteğinde.

Niksarda kalmadı dikili taş,

Sormayın Erbaayı dökülüyor kanlı yaş.

ALMUSTA gördü zorlu bir savaş,

Gül yüzlü yavrular sarardı soldu,

 Ne olduysa bize mevladan oldu.

                                        Anonim                                               

 

  1939 DEPREMİNDE KAYBETTİĞİMİZ KÖYLÜLERİMİZ

SR

ADI

SOYADI

BABA ADI

ANA ADI

DOĞUM TARİHİ

ÖLÜM TARİHİ

YAŞI

1

HAMZA

YETER

AHMET

KEZİBAN

1910

27.12.1939

29

2

HASAN

YETER

MUSTAFA

HATİCE

1927

27.12.1939

12

3

HALİL

YETER

MUSTAFA

HATİCE

1930

27.12.1939

9

4

TAHİR

YETER

SÜLEYMAN

ZEYNEP

1901

27.12.1939

38

5

ZEYNEP

YETER

MUSTAFA

HAFİZE

1876

27.12.1939

63

6

ŞAKİRE

YETER

ALİ

AYŞE

1902

27.12.1939

37

7

ÇİÇEK

YETER

TAHİR

ŞAKİRE

1936

27.12.1939

3

8

FATMA

YETER

TAHİR

ŞAKİRE

1922

27.12.1939

17

9

SÜNDÜS

YETER

AHMET

HÜSNE

1906

27.12.1939

33

10

ALİ

YETER

AHMET

CENNET

1934

27.12.1939

5

11

İBRAHİM

YETER

MUSTAFA

HÜSNE

1904

27.12.1939

35

12

ŞEMSİ

YETER(AYTAÇ)

OSMAN

FATMA

1914

27.12.1939

25

13

URKUÇ

YETER

İBRAHİM

ŞEMSİ

 

27.12.1939

    BEBEK

14

HATİCE

YETER

İBRAHİM

ŞEMSİ

 

27.12.1939

    BEBEK

15

RUKİYE

YETER

İBRAHİM

ŞEMSİ

1934

27.12.1939

5

16

SALİH

YETER

ÖMER

ÜMMÜHAN

1881

27.12.1939

58

17

AYŞE

YETER

HÜSEYİN

ZEYNEP

1888

27.12.1939

51

18

ALİ

ERDOĞAN

HASAN

KEZİBAN

1924

27.12.1939

15

19

DURSUN

ERDOĞAN

HASAN

HATİCE

1932

27.12.1939

7

20

ABDULLAH

ERDOĞAN

OSMAN

CENNET

1876

27.12.1939

63

21

ÇİÇEK

ERDOĞAN

ABDULLAH

AYŞE

1903

27.12.1939

36

22

HASAN

ERDOĞAN

OSMAN

SULTAN

1892

27.12.1939

47

23

ZEYNEP

ERDOĞAN

MEHMET

FATMA

1889

27.12.1939

50

24

MEDİNE

ERDOĞAN

OSMAN

HATİCE

1900

27.12.1939

39

25

MUSTAFA

ERDOĞAN

HASAN

MEDİNE

1934

27.12.1939

5

26

ALİ

ERDOĞAN

OSMAN

CENNET

1879

27.12.1939

60

27

KIYMET

ERDOĞAN

İBRAHİM

HATİCE

1919

27.12.1939

20

28

ÇİÇEK

ERDOĞAN

İBRAHİM

FATMA

1922

27.12.1939

17

29

HAVVA

YAVUZ

TEMÜR

HANİFE

1864

27.12.1939

75

30

AYŞE

YAVUZ

İSMAİL

ZEYNEP

1932

27.12.1939

7

31

ZEYNEP

YAVUZ

ALİ

HAVVA

1913

27.12.1939

26

32

ARİFE

YAVUZ

HALİL

REFİYE

1879

27.12.1939

60

33

OSMAN

YAVUZ

HASAN

EMİNE

1910

27.12.1939

29

34

MEHMET

YAVUZ

YUSUF

HANİFE

1872

27.12.1939

67

35

AYŞE

YAVUZ

SÜLEYMAN